Αυτό για το οποίο μιλάω είναι κάτι απλό και όμως βαθύ.
Κάποιοι μπορεί να το βρουν πολύ απλό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι σημαντικό.
Μιλάω για την απλότητα της αναπνοής και για την έλευση και την αποχώρηση κάθε μέρας στη ζωή σας.
Υπενθυμίζω στους ανθρώπους ότι κάθε μέρα που έρχεται είναι ένα από τα πιο πολύτιμα δώρα που θα λάβουν ποτέ.
Ασυγκρίτως.
Για πολλούς αυτό έχει νόημα, και όμως δεν έχει. Ξέρουμε ότι κάθε μέρα είναι σημαντική, αλλά δεν την αποδεχόμαστε έτσι. Η σημασία μιας μέρας βασίζεται σε αυτό που έχουμε πετύχει.
Η ζωή μας έχει τοποθετηθεί σε μια ζυγαριά, και τα βάρη που τη μετρούν μας έχουν δοθεί από αυτόν τον κόσμο.
Όλα κρίνονται με βάση την αποτυχία ή την επιτυχία.
Ωστόσο, μας έχει δοθεί ένα πολύτιμο δώρο. Έχουμε επετείους και γενέθλια, και κάνουμε δώρα ο ένας στον άλλον. Αλλά θα δίνατε σε έναν γορίλα κάτι πολύτιμο όπως ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι; Γιατί όχι; Ένας γορίλας έχει δάχτυλα σαν κι εσάς, αλλά ένας γορίλας δεν θα καταλάβαινε ποτέ την αξία του.
Δώστε σε έναν γορίλα ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι, και θα προσπαθήσει να το γευτεί, θα το βρει άνοστο και πιθανότατα θα το πετάξει.
Είμαστε σαν έναν γορίλα στον οποίο έχει δοθεί το διαμαντένιο δαχτυλίδι της ζωής;
Με πολλούς τρόπους, κάνουμε το ίδιο πράγμα—το γευόμαστε και λέμε: «Η ζωή μου δεν είναι καλή. Πρέπει να κάνω αυτό. Πρέπει να πετύχω αυτό. Πρέπει να σκαρφαλώσω αυτό. Πρέπει να είμαι εκεί. Πρέπει να έχω αυτόν τον τίτλο. Πρέπει να έχω αυτό και εκείνο στη ζωή μου».
Και αυτό που ξεχνιέται είναι η αξία της ύπαρξης, η αξία αυτής της αναπνοής που έρχεται κάθε στιγμή και μας ευλογεί.
Αυτή είναι η ευλογία. Αλλά δεν ξέρουμε πώς να την αποδεχτούμε.
Κάνουμε τα πάντα υπό όρους στη ζωή μας:
«Είσαι καλός γιος ή κόρη αν κάνεις αυτό, αυτό και αυτό. Είσαι καλή σύζυγος ή καλός σύζυγος αν κάνεις αυτό, αυτό και αυτό. Και είσαι καλός φίλος αν κάνεις αυτό, αυτό και αυτό...»
Αλλά η αναπνοή δεν έχει όρους. Όταν μας δίνεται η αναπνοή, δεν μας λένε: «Θα σου δώσω αυτή την αναπνοή αν κάνεις αυτό και αυτό». Δίνεται ελεύθερα, χωρίς κρίση.
Όταν κοιτάζεστε στον καθρέφτη, το πρόσωπο που κοιτάτε δεν ζητά κρίση.
Ζητά θαυμασμό. Ζητά αποδοχή—αποδοχή αυτής της ζωής, αποδοχή αυτής της αναπνοής, αποδοχή της απλής δίψας αυτής της καρδιάς.
Η χαρά που αναζητάτε, που ψάχνετε κάθε μέρα,
σας αναζητά—για να σας αγκαλιάσει, να σας αποδεχτεί και να σας εκπληρώσει. Είμαι εδώ για να σας πω ότι η ειρήνη που αναζητάτε βρίσκεται μέσα σας.
Ανακαλύψτε αυτή τη ζωή που έχετε ζήσει.
Ανακαλύψτε την όπως πρέπει να ζήσει—με χαρά, με ευγνωμοσύνη, με ομορφιά. Ανακαλύψτε τις δυνατότητες κάθε μέρας. Ανακαλύψτε τον ρυθμό καθώς ο ήλιος λάμπει στον ορίζοντα, το φως έρχεται και συμβαίνει η αφύπνιση· και μετά έρχεται η ηλιοβασίλεμα και ο ύπνος—όλα σβήνονται και μια άλλη μέρα ξεκινά.
Ανακαλύψτε το.
Αυτό είναι όλο αυτή η ύπαρξη. Αυτό είναι όλη η ειρήνη, γιατί η ειρήνη δεν είναι στο χθες και η ειρήνη δεν είναι στο αύριο, αλλά η ειρήνη είναι σήμερα.
Το αύριο είναι προσδοκία.
Το χθες είναι απλώς αναμνήσεις.
Και το σήμερα είναι το δώρο. Το πιο αληθινό δώρο. Το πιο σημαντικό δώρο.
— Πρεμ Ραβάτ