Άνοιξε τα μάτια σου και κάνε κάθε βήμα με ειλικρίνεια και επίγνωση.
Άνοιξε τα μάτια σου μέσα σου, σε αυτή την υπέροχη πόλη της καρδιάς, και κοίταξε γύρω σου. Δες τις όμορφες λεωφόρους της. Και δες τη γαλήνη να έρχεται προς το μέρος σου. Και στάσου ακίνητος. Στάσου εντελώς, εντελώς ακίνητος, ώστε να μπορέσει η γαλήνη να σε βρει. Μην κουνηθείς. Μην κουνηθείς καθόλου.
Άφησέ τη να έρθει, άφησέ τη να σε αγγίξει, άφησέ τη να σε τυλίξει.
Άφησε εκείνη την όμορφη αγάπη που πηγάζει από μέσα σου να έρθει και να σε πάρει στην αγκαλιά της. Μείνε ακίνητος. Εντελώς, εντελώς ακίνητος.
Όχι κρυμμένος σε κάποια γωνιά μιας ιδέας ή ενός ονείρου, αλλά στην πιο πλατιά λεωφόρο, στη μέση της πιο πολυσύχναστης διασταύρωσης.
Μείνε ακίνητος, χωρίς να κρύβεις την παρουσία σου.
Μην κάνεις πως εξαφανίζεσαι.
Αυτή δεν είναι η στιγμή στη ζωή σου για κάτι τέτοιο. Κάθε μέρα που σου έχει χαριστεί είναι μια μέρα που μπορείς να επισκεφθείς την πόλη της καρδιάς. Και δεν είναι η ώρα να παριστάνεις τον «ταπεινό» — όχι. Είναι η ώρα να φανερώσεις την παρουσία σου.
Όπως είναι ολοφάνερη αυτή η ζωή. Όπως είναι ολοφάνερη αυτή η ανάσα — έτσι δεν είναι; Ολοφάνερη.
Η ύπαρξή σου είναι ολοφάνερη. Δεν είναι κρυμμένη κάτω από κάποια πέτρα σε κάποιο βουνό.
Δεν είναι κρυμμένη κάτω από το χορτάρι σε κάποιο καταπράσινο δάσος. Είναι εδώ, ολοφάνερη. Και η αναζήτησή σου είναι ολοφάνερη.
Υπήρχε ανέκαθεν και αναζητά την εκπλήρωσή της.
Και το πιο μαγικό από όλα τα μαγικά, το μεγαλύτερο από όλα τα θαύματα έχει ήδη συμβεί — σου έχει χαριστεί η ζωή.
Σου έχει χαριστεί η ζωή για να μπορέσει να συμβεί αυτό. Για να μπορέσει να εκδηλωθεί.
Τι είναι αυτή η ύπαρξη; Μην την υποτιμάς.
Τι είναι αυτή η ύπαρξη; Θα σου πω εγώ τι είναι αυτή η ύπαρξη.
Είναι κάτι πολύ ξεχωριστό. Και ξέρεις γιατί είναι τόσο ξεχωριστή;
Γιατί είναι μια γέφυρα — μια απίστευτη γέφυρα ανάμεσα στο πεπερασμένο και το άπειρο.
Εδώ συμβαίνει αυτό. Εδώ συναντιούνται τα δύο.
Αυτό είναι το κατώφλι όπου μπορούν να συναντηθούν — όπου ο θνητός μπορεί να βιώσει την αθανασία.
Τίποτε άλλο.