Waar ik over spreek is iets dat eenvoudig en toch diepgaand is.
Sommigen vinden het misschien te simpel, maar dat betekent niet dat het niet belangrijk is.
Ik spreek over de eenvoud van de ademhaling en het komen en gaan van elke dag in je leven.
Ik herinner mensen eraan dat elke dag die aanbreekt een van de meest waardevolle geschenken is die ze ooit zullen ontvangen.
Ongeëvenaard.
Voor veel mensen klinkt dat logisch, en toch ook niet. We weten dat elke dag belangrijk is, maar dat is niet hoe we het accepteren. Het belang van een dag wordt gebaseerd op wat we hebben bereikt.
Ons leven is op een weegschaal geplaatst, en de gewichten die het meten zijn ons door deze wereld gegeven.
Alles wordt beoordeeld op falen of succes.
Toch is ons een kostbaar geschenk gegeven. We hebben verjaardagen en jubilea, en we geven elkaar cadeaus. Maar zou je een gorilla iets kostbaars geven zoals een diamanten ring? Waarom niet? Een gorilla heeft vingers net als jij, maar een gorilla zou de waarde er nooit van begrijpen.
Geef een gorilla een diamanten ring, en hij zal proberen hem te proeven, hem onsmakelijk vinden, en hem waarschijnlijk weggooien.
Zijn wij als een gorilla aan wie de diamanten ring van het leven is gegeven?
In veel opzichten doen we hetzelfde—proeven het en zeggen: "Mijn leven deugt niet. Ik moet dit doen. Ik moet dit bereiken. Ik moet dit beklimmen. Ik moet daar zijn. Ik moet deze titel hebben. Ik moet dit en dat in mijn leven hebben."
En wat vergeten wordt, is de waarde van het bestaan, de waarde van deze ademhaling die elk moment komt en ons zegent.
Dit is de zegen. Maar we weten niet hoe we het moeten accepteren.
We maken alles voorwaardelijk in ons leven:
"Je bent een goede zoon of dochter als je dit, dit en dit doet. Je bent een goede vrouw of goede man als je dit, dit en dit doet. En je bent een goede vriend als je dit, dit en dit doet..."
Maar ademhaling heeft geen voorwaarden. Wanneer we ademhaling krijgen, wordt ons niet verteld: "Ik geef je deze ademhaling als je dit en dit doet." Het wordt vrijelijk gegeven, zonder oordeel.
Wanneer je in de spiegel kijkt, vraagt het gezicht waar je naar kijkt niet om oordeel.
Het vraagt om bewondering. Het vraagt om acceptatie—acceptatie van dit leven, acceptatie van deze ademhaling, acceptatie van de eenvoudige dorst van dit hart.
De vreugde waar je naar zoekt, die je elke dag zoekt,
zoekt jou—om je te omarmen, je te accepteren, en je te vervullen. Ik ben hier om je te vertellen dat de vrede die je zoekt, van binnen in jou is.
Ontdek dit leven dat je hebt geleefd.
Ontdek het zoals het bedoeld is om geleefd te worden—in vreugde, in dankbaarheid, in schoonheid. Ontdek het potentieel van elke dag. Ontdek het ritme terwijl de zon schijnt aan de horizon, licht komt, en ontwaken gebeurt; en dan komt de zonsondergang en slaap—alles wordt gewist en een andere dag begint.
Ontdek dat.
Daar gaat dit bestaan over. Daar gaat vrede over, want vrede is niet in gisteren en vrede is niet in morgen, maar vrede is vandaag.
Morgen is anticipatie.
Gisteren is slechts herinneringen.
En vandaag is het geschenk. Het waarste geschenk. Het belangrijkste geschenk.
— Prem Rawat