Mijn beker die voor mij staat
hoeft niet leeg te zijn...

Deze rivier die aan ons voorbij stroomt
draagt veel, heel veel, heel veel, heel veel meer in zich
dan het oog kan zien.

Want aan de oppervlakte
lijkt het gewoon stromend water.

Maar iemand heeft het mij geleerd.
Iemand liet me zien: “Neem deze kom, dompel hem in deze rivier, haal hem er weer uit en blijf dit doen; op een dag zal je kom gevuld zijn met het goud van vrede.”

Dit is wat ik doe.

Er zijn dus veel mensen.
De rivier stroomt voor ons allemaal langs.
Sommigen kijken alleen naar de rivier en zeggen: “Heel mooi.” Sommigen kijken naar de rivier en zeggen: “Ik wou dat ik erop kon skiën.”

Sommige mensen kijken naar de rivier en zeggen: “Ik wou dat ik er met mijn boot op kon varen.” Sommigen kijken ernaar en zeggen: “Weet je, ik kan mijn tenen erin steken; ik heb het een beetje warm, ik ga mijn tenen in de rivier dompelen.”

Is dat goed? Is dat slecht?

Ik ga daar geen oordeel over vellen,
maar meer dan dit oog kan zien,
heeft iemand mij de rijkdom laten zien die
met deze rivier meestroomt.

En de kom die mij gegeven werd.

Nu valt alles op zijn plaats....

Prem Rawat - Londen, 2004