Ang tahanan ay kailangang naroroon kung nasaan ka,
hindi isang gusaling may apat na pader at bubong,
at isang partikular na numero.
Tayo ang mga tao sa mundong ito na nangangailangan ng kapayapaan.
Tayo ang mga tao sa mundong ito na higit na makikinabang sa kapayapaan.
Tayo ang mga tao na napakalayo na ng ating sarili mula sa dating napakasimple.
At tayo ang mga tao na kailangang makauwi.
Ang tahanan ay kailangang naroroon kung nasaan ka,
hindi isang gusaling may apat na pader at bubong,
at isang partikular na numero.
Noong unang panahon, may isang tahanang itinayo na tinawag na “ikaw”.
Marami kang mga address, ngunit may isang address na nawawala,
at ang address na iyon ay isang address patungo sa iyo.
Patungo sa iyo.
Marami ka nang nakilalang tao, at marami kang kakilala,
ngunit may isang taong hindi pa naipapakilala sa iyo...
at iyon ay ikaw, sa iyong sarili.
Sapagkat walang nagsasabi, “Hayaan mong ipakilala kita sa iyong sarili...”
Maliban sa akin. Iyan ang ginagawa ko.
Naglalakad ako at sinasabi, ‘Buweno, hayaan mong ipakilala kita sa iyong sarili!’