તમે ક્ષણિક
અને શાશ્વતના
મિલન છો.
તમારામાં કંઈક એવું છે જે અત્યંત ક્ષણિક છે -
મારો મતલબ, ખૂબ જ ક્ષણિક - તે જતું રહેશે.
અને તમારામાં કંઈક એવું છે જે અતિશય શાશ્વત છે,
જે ક્યારેય જતું નહીં રહે.
"ક્ષણિક" ...
જે નહોતું, છે અને રહેશે નહીં.
અને શાશ્વત શું છે?
જે હતું, છે અને રહેશે.
આ બે વસ્તુઓ એકસાથે આવી છે, અને એ જ તમે છો.
ચમત્કાર આ છે:
ક્ષણિક દ્વારા,
તમે શાશ્વતને ઓળખી શકો છો.
ક્ષણિકની રચના એવી છે કે તે શાશ્વતની આરાધના કરી શકે, તેની પ્રશંસા કરી શકે, તેનો આનંદ માણી શકે, તેને પ્રેમ કરી શકે - પ્રેમ ... જે શાશ્વત છે.
આ ત્યારે જ બની શકે જ્યારે બંનેનું મિલન થાય.
શાશ્વત પોતાનો માર્ગ જાય છે - તે ચાલ્યું ગયું.
ક્ષણિક પોતાનો માર્ગ જાય છે, તે પણ ચાલ્યું ગયું.
અને જ્યારે બંને એકસાથે આવે છે, ત્યારે જાદુ થઈ શકે છે.
અને આ જ આ જાદુ વિશે છે.